CD review

ZEF Magazine

Female fronted metal, ik blijf het een rare naam vinden. Op zich is de naam duidelijk natuurlijk. Metalband met een frontvrouw in plaats van een frontman. Maar bestaat er dan ook zoiets als female fronted dance of female fronted pop vraag ik mij dan automatisch af? Naar mijn weten niet (althans er wordt geen expliciet onderscheid gemaakt tussen mannen en vrouwen in deze muzieksectoren). Is de metal dan zo een macho mannenwereldje dat je je als vrouw via deze manier extra dient te onderscheiden?

Dit zou naar mijn mening, zeker gezien de prestaties van veel female fronted metalbands, helemaal niet nodig hoeven zijn. De Nederlandse vrouwen doen het bovendien op metalgebied commercieel ook nog eens velen malen beter dan hun mannelijke evenknieën. Neem Within Temptation bijvoorbeeld. De populariteit van deze gothic metal band reikt tot ver over de landgrenzen. Hun nieuwe album ‘Hydra’ komt in het Verenigd Koninkrijk met stip binnen in de albumtop 10 en gooit ook in de United States of de Verenigde Staten van Amerika hoge ogen in de rockcharts. Ook andere bands als Epica, Delain en voorheen After Forever en The Gathering kunnen met eenzelfde soort muzikale formule dit soort cijfers overleggen. ‘Wat die bands kunnen, kunnen wij ook’, moet Seventh Sin gedacht hebben. Ook Seventh Sin wordt namelijk voorgegaan door een zangeres en tapt uit hetzelfde muzikale vaatje als voornoemde bands.

Laat ik voorop stellen dat ik doorgaans niet veel op heb met gothic metal. Afgezien van bands als Paradise Lost, Type O Negative en een verdwaald Epica album is de platenkast van ondergetekende vrij gothicloos. Toch moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat het album ‘When Reality Ends’ van Seventh Sin mij wel bevalt. De songs zitten uitstekend in elkaar, de gitaristen weten hoe een lekkere riff moet klinken, de ritmesectie weet van wanten en de toetsen zijn smaakvol, doch overheersen niet (wat ik bij veel gothic bands nogal vaker een makke vind). Daarnaast heef zangeres Monique Joosten een dijk van een stem, die niet hoeft onder te doen voor een Sharon den Adel of een Simone Simons. Luister maar eens naar prachtig gezongen ballades ‘The Well’ en ‘Just an Ordinary Day’. Ook de grunts en screams van Roy Geelen zijn een welkome aanvulling op het bandgeluid. In ‘Alone Again’ schuurt de band hierdoor bijna tegen de black metal aan. Sowieso is niet alles gothic wat de klok slaat, de band onderneemt ook regelmatig uitstapjes richting recht-toe-recht-aan powermetal (‘The Choice’). Dit soort uitstapjes maakt van Seventh Sin niet de zoveelste dertien in een dozijn female fronted gothic metalband en biedt perspectieven voor de toekomst.

Ik ben dan ook benieuwd hoe deze band zichzelf verder zal ontwikkelen, mede ook gezien het feit dat de band reeds in 2003 is opgericht en dit eigenlijk pas hun eerste full length is. Als de band de op ‘When Reality Ends’ ingezette lijn doorzet en we niet 11 jaar hoeven te wachten op een opvolger, dan zal Seventh Sin het wel eens heel ver kunnen schoppen. In ieder geval kunnen alle female fronted gothic metalbandfans (de uitdrukking alleen al, godbetert!) op 22 februari, wanneer ‘When Reality Ends’ in De Bosuil te Weert gepresenteerd wordt, blind tot aanschaf van het album overgaan.

Upcoming gigs

Currently there are no scheduled gigs.

Twitter