CD review

Lords Of Metal (92/100)

Sjak : De Nederlandse female fronted symfonische metal band Seventh Sin is uit zijn winterslaap ontwaakt! Dit Limburgse zestal, die ik in 2008 naar aanleiding van het beluisteren en recenseren van hun debuut-EP 'Darkest Of All Dreams' al als zeer talentvol betitelde, heeft een aantal moeilijk jaren achter de rug, maar is nu terug en daar mogen we ons als muziekliefhebber zeer gelukkig mee prijzen. "What doesn't kill you makes you stronger" wordt er wel eens gezegd en als dat statement voor n band van toepassing is dat is dat toch wel voor Seventh Sin! Nadat men ongeveer een jaar geleden besloot om de moeilijke periode achter zich te laten en zich op de toekomst te richten heeft men keihard gewerkt aan de totstandkoming van hun full-length debuut 'When Reality Ends', die dan nu eindelijk verkrijgbaar is.

Al meteen na de eerste luisterbeurt wordt het duidelijk dat de band qua songwriting een enorme sprong voorwaarts heeft gemaakt, want de elf aanwezig nummers zijn lekker gevarieerd en prima uitgewerkt. Toch zou ik je willen aanraden om de plaat een aantal malen te beluisteren alvorens een uiteindelijk eindoordeel te gaan vellen, daar de ware kracht en schoonheid van het materiaal zich dan pas goed openbaart. Het album start met het prima 'Hysteria', wat meteen een aantal essentiele elementen van Seventh Sin prijsgeeft: fantastisch keyboard-werk van Vincent Reuling, heerlijke riffs van beide gitaristen Roy Geelen en Ruben Smeets en daaroverheen de mooie stem van zangeres Monique Joosten en al deze ingredienten zijn in een bijzonder fraaie compositie verwerkt. Dat het nog een stukje beter kan, bewijst het volgende nummer 'Alone Again', dat mijns inziens n van de absolute hoogtepunten van 'When Reality Ends' is. Deze prachtige song wordt gedragen door een Dream Theater-achtige riff en bewijst eens te meer hoeveel zangeres Monique aan kracht heeft gewonnen de afgelopen jaren. Verder is de vocale interactie met de grunts van gitarist Roy Geelen bijzonder geslaagd te noemen. Het zou te ver voeren om alle overige negen nummers tot in detail te gaan analyseren, maar ik kan je vertellen dat ze allemaal zeer de moeite van het beluisteren waard zijn.

Een paar tracks wil ik er echter toch nog wel even uitlichten, zijnde 'The Well', 'Just An Ordinary Day' en afsluiter 'The Screams'. Eerstgenoemde is een bijzonder fraai opgebouwde song met afwisselend rustige en heavy passages, waarbij de stem van Monique erg goed uit de verf komt. 'Just An Ordinary Day' is een piano-ballad, waarbij de eenvoud van het nummer juist de kracht blijkt te zijn en waarop zangeres Monique (opnieuw) excelleert, terwijl 'The Screams' een lekkere groovy headbanger is met een mooie opbouw, heerlijke riffs en prima zang. Dat wil zeker niet zeggen dat de rest van het materiaal van een minder niveau is, want als er iets is wat me zo goed bevalt aan 'When Reality Ends' is het wel het consistente hoge kwaliteitsniveau van het song materiaal.

De band heeft op dit moment nog geen platenmaatschappij en heeft daar ook nog niet actief naar gezocht. Men wilde eerst een professioneel produkt op de markt brengen alvorens dat te gaan proberen te bewerkstelligen. Nou, ik kan me zo maar eens voorstellen dat ze zelf niet achter een deal aan hoeven te gaan, maar dat de band gewoon benaderd gaat worden door diverse maatschappijen, daar de band op alle fronten een en al professionaliteit uitstraalt. Wordt Seventh Sin de volgende female fronted metal sensatie van Nederland? Met de juiste begeleiding zou dat zo maar eens kunnen! Magistrale plaat!

For the complete version of this review see: Lords Of Metal

Upcoming gigs

Currently there are no scheduled gigs.

Twitter